top of page
Zoeken

Projecten

  • Foto van schrijver: gschlief
    gschlief
  • 8 mei
  • 3 minuten om te lezen



Het is superleuk om kleinschalige projecten te draaien. Zo heeft in het atelier al meditatief schilderen plaatsgevonden en is er ook een workshop macrofotografie gehouden in de botanische tuin.


Beide projecten waren spontaan, vrijmoedig en superleuk om te doen. Buikpijn van het lachen gehad en veel kennis mogen delen door de fotografie, maar ook diepe, rijke gesprekken gehouden tijdens het schilderen. Zolang dit kleinschalig blijft, is het kosteloos.


De prijzen voor workshops zijn tegenwoordig (vind ik) stuitend. Ja, men rekent voor materiaal en kennisoverdracht, maar moet het dan zo verschrikkelijk duur zijn? Heeft niet iedereen recht op zoiets? En ja, het kan in sommige gevallen met subsidies, maar wat voor wereld is dit geworden dat we zoiets nodig hebben om gewoon mee te doen?


Voor mijzelf als creatieve spring-in-'t-veld heb ik óók een mooi project geregeld! Ik kan heerlijk lui zijn in mijn vrije tijd (en dat is nodig ook), maar soms wil ik ook wat nieuws doen in mijn fotografie. Dus... in de maand augustus is er een heuse -Bondgirl on the Beach- sessie.


Niet dat er een groot fan van Bond-films in mij schuilt, maar meer omdat er een iconische scène in een Bond-film zat die mij altijd is bijgebleven door de oogverblindende schoonheid ervan. Om dit voor de eerste keer te zien, te ervaren, maar vooral om dat voor de eerste keer te voelen, dat vond ik ongelooflijk.


Nu zal ik mijzelf niet als een geheim agent neerzetten met een "license to kill", maar ik was er wel één met een "license to thrill" en tegenwoordig heb ik óók een "license to chill".


Harrison Ford zei eens in Six Days, Seven Nights: "I decided my life is too simple, I wanna complicate the hell out of it." Dit nadat hij dreigde de gecompliceerde Anne Heche op het laatst te verliezen. Hij was (net als ik) heel erg chill en hield van simpel. Zij juist niet. Complete tegenpolen! Maar het werkt in de film natuurlijk altijd.


(Even een voetnoot, het woord chill is eindelijk omarmd door deze schrijver, dus ik hoop niet dat het snel weer uit de spreekwoordelijke mode is)


We hebben natuurlijk niet gezien hoe het na het einde verliep, maar ik ga ervan uit (ik hoop dus) dat ze uiteindelijk beiden simpel én beiden gecompliceerd zijn geworden. Dat beste van twee werelden, samengesmolten tot één, is echte liefde. Ze crashen het vliegtuig opnieuw op het eiland maar nu express en leven daar nog lang en gelukkig. Misschien zitten er ergens op een afgelegen eiland, echt wel twee mensen die elkaar zo hebben gevonden.


Liefde is in de eerste stap heel basic, totaal niet gecompliceerd. Het is wat je ermee doet of niet, wat er vorm aan geef, wat het gecompliceerd kan maken of niet. Je kan er alles van maken natuurlijk, mits je elkaar vindt, blijft vinden en de vlam bewaakt. Een goede liefde waait nooit uit. Nu zie ik als beelddenker een verdwaalde ziel in een bootje die een windlicht in de verte ziet, dáár is de liefde van zijn of haar leven al. Ze roepen samen in de nachtelijke duisternis en vinden elkaars licht terug. Klinkt romantisch, nietwaar? Kan zoiets bestaan? Waarom niet? Ik vind van wel. Dit bestaat echt.


Je moet overigens wel erg cynisch zijn als je denkt dat zoiets niet bestaat. Ik ben het nu al wat minder, maar vroeger was ik een hopeloos, intens gepassioneerde romanticus en legde ik de wereld aan de voeten van diegene waar ik mee was. The things you do for love......

Ja net als in de film. Ik geloof er nog steeds in. Magie.


Is liefde dus zoals in de film? Waarom niet? Ik schat dat in een poll maar liefst 50% zegt van wel en 50% zegt van niet. Het ligt er maar net aan wat voor film het gaat worden. Sommigen leven een feelgood movie, sommigen hebben behoefte aan veel drama en sommigen bevinden zich veelal in een romcom. Het gaat erom of je samen die film wil gaan maken of niet.


Hierin is er geen Rotten Tomatoes of IMDB dat de kwaliteit bepaalt, de onderlinge gevoelens, karakters, tolerantie, het respect en de wederkerigheid, bepalen de kwaliteit natuurlijk. Maar bovenal moeten de hoofdrolspelers elkaar liefhebben.


Liefhebben zoals de twee mensen op zee.







































 
 
 

Opmerkingen

Beoordeeld met 0 uit 5 sterren.
Nog geen beoordelingen

Voeg een beoordeling toe
bottom of page